Querid@s vutarder@s, estoy comprobando que esto de las güerterías, va a ser como lo de la informática, o sea una licenciatura. Estoy anonadada, patidifusa, estupefacta, boquiabierta y culicerrada..... Resulta que hoy, he tenido que visitar de nuevo a la vecina del pueblo de mi abuela porque me había hecho un encargo del mercado. Cuando he llegado, estaban allí unos tíos míos de visita. Ellos son de Madrid, pero como están jubilados, vienen a pasar largas temporadas. Como os decía, estábamos todos tomando un cafelito cuando mi tío se ha dejado decir.
- Y qué sobrina. ¿estás preparando el huerto para sembrar?.
- Huy, calla, calla, que enteayer trataba yo de explicai como sembrar les patates y llevomos toa la tardi y pa encima acabó diciendo que diba a comprales congelaes de Mercadona.
- ¿Antooooooooós?.- Que es lo que dicen aquí cuando quieren decir "¿y eso?".
- Pues porque sí tito, porque eso de tener que palear la tierra, y luego facer rieguinos.... no sé me parece que no se me va a dar, además las patatas son muy baratas.
- Güeno, pues si non quieres patates siembra cebolles.
- ¿Y como hago para sembrar cebolles?.
- Pos igual que con les patates pero poniendo cebollinos con el rau p´arriba.
-¿Cual rau?.
- El que tienen los cebollinos muyer, ¿non ves que traen unos rabiquinos verdes de onde s´agarren?..
- Sí- decía mi tío- el año pasado planté yo unas del puntal que cuando crecieron pesaban más de un kilo cada una. Pero claro este año, no sé si se me darán, porque tengo aquella nozal echando rama y tengo pensado caparla, pero no sé si dará tiempo.
- Ah, pues hasta primeros del que vien no les siembres, non, porque entre lo que tien que llorar la nozal y que hay que los sembrar en menguante.....- Comprenderéis vutarder@s urbanos, que a estas alturas no me llegaba ya la camisa al cuerpo. Era como si me hubieran abducido y me hallara en el planeta Villasiembra, no entendía nada de lo que decían aquellos villasiembrinos.
- Perdonad que interrumpa vuestro docto y sabio discurso, pero ¿alguien puede explicarme qué es una nozal?.
- Ah, sí, muyer, ye un árbol que da nueces.
- Ah, un nogal, y... ¿a un árbol también se le capa?.
- Claaaaro. ¿Non sabes tú, que en teniendo un árbol en güertu, si ye muy grandón, no te crez nada alredor?.
- Pues no, no lo sabía. ¿y eso porqué es, por complejos de inferioridad, baja autoestima, trastorno bipolar?
- Non, ye per les raíces, que comen tou lo de sustancia y non dejen nada pa los demás cultivos.
- Vamos, que la nozal viene a ser el occidente del huerto y el resto de cultivos el tercer mundo ¿no?.-
Las vecinas y mis tíos se miraban con evidentes signos de complicidad, y la vecina susurraba.
- Ya nació así, no había acabado de salir del güevu y ya facía estes preguntes tan rares....-
- Bueno, ¿y cómo se capa una nozal?.
- Pues, quitándoy la corteza de alredor del troncu, después llora unos díis y sécase.
- ¡Qué crueldad!, ¿Y sois capaces de tener un árbol agonizante llorando y dando alaridos hasta que se muere?
- ¡Qué alaridos ni que nada!, Decimos que llora, porque echa agua por el furacu.
- Sí, vamos que se desangra.
- Fiiya, dicéslo de una manera que paez que da pena. Pero ye que si non lo secas, non siembres más.
- Bueno, afortunadamente yo no tengo que cometer ningún arbolicidio, así que dime dónde compro los cebollinos que esta semana los planto.
- Non puedes plantalos esta semana, ya te dijimos que había que sembralos en menguante.
- Ah, pues entonces no, yo o los siembro en mi huerta o no hay tu tía.
- Sí, claro, en el tú güertu vas sembralos. ¿Onde pensabes si no?.
- No sé, como dices que hay que sembrarlos en ese pueblo que se llama menguante.....
- Non ye un pueblu. digo que hay que sembralos cuando la luna esté menguando.
- Ah, ¿y eso porqué?.
- Porque ye así, si no sálente roínos.
- ¿Pero porqué salen roínos si los siembro ahora?.
- Porque non ye menguante.
- ¡Pero se puede saber porqué tiene que ser menguante para sembrar los putos cebollinos!
- Ahhhhhhh, siempre fué.- Aquí son así de absolutos, te zanjan una conversacion por el artículo 33 que es ese de "siempre fué" y se quedan tan anchos.
Al final creo que voy a intentar lo de los cebollinos, aunque no haya entendido muy bien la relación con la luna, pero ya me voy acostumbrando a que algunas cosas de esta tierra me suenen a extraterrestre.
La actual crísis, me obligó a emigrar y dejar de vivir en una ciudad de 5 millones de habitantes para empezar a vivir en un pueblo de 60, ubicado en la montaña asturiana..... Estas son las crónicas de mis aventuras y desventuras en la ruralidad.
BIENVENIDOS ABUTARDEROS Y ABUMAÑANEROS.....
Quiero saludaros y agradeceros a todos los que me leeis, no sabeis cuánto me anima ver vuestras entradas. Me encantaría que publicárais algún comentario con vuestras opiniones y sugerencias. Me ayudaría mucho saber qué pensais acerca de los temas sobre los que escribo o si tenéis curiosidad acerca de mi visión de algún tema en concreto.... Bueno, que estaré encantada de recibir cualquier aportación aunque sea en forma de crítica. Un besu.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Querida Vutarda, viéndote un poco ignorante de las vidas, siendo también en menguante cortar el pelo (si no queriendo que crezca), las uñas (si siendo la primera vez, además detrás de una puerta), trasegar los vinos, podar la viñas...y ¿por qué? ahhhhhh, siempre fué. Besos
ResponderEliminar